وبلاگ آموزشی تفریحی ایرانیان

دست در دست هم 13 آبان روزی سرنوشت ساز

Posted in جامعه by ایران جاوید on 17 اکتبر 2009

این متن از بین پیشنهادات مختلف برای 13 آبان که در اینترنت نوشته شده است گزیده شده و به آن چه که باید در روز 13 آبان انجام دهیم تا به پیروزی برسیم می پردازد؛ تنها اطلاع رسانی و پوستر درست کردن از حرکت کافی نیست ما باید آموزش دهیم مردم را برای آن چه که با آن روبرو می شوند . تا امروز تیم های سرکوبگر نقشه ها و استراتژی خود برای مقابله با تحصن ما را مشخص کرده اند و اگر ما هم این کار را نکنیم قطعا شکست می خوریم پس با خواندن این متن و تایید آن و پخش آن در تمامی سایت هایی که می دانید و ایمیل به دوستانتان و پخش در خیابان ها به صورت شب نامه(دریک صفحه پشت و رو) در این 20 روز باقی مانده بیایید شکست را به آن ها تحمیل کنیم.( متن در ادامه لطفا بخوانید 10 دقیقه وقت شما برای خواندن این مطلب کافی و برابر است برای سقوط این رژیم .) چگونه تحصن را آغاز کنیم؟ ما در تظاهرات 13 آبان بین ساعت 30 :10 تا 12:30 به اوج جمعیتی می رسیم و در خیابانی که در آن در حرکتیم با در نظر گرفتن اینکه شرایط برای نشستن مساعد است یا نه( یعنی در کمترین حالت متصور جمعیتمون بالای 5 یا 10 هزار نفر باشد) در یک اقدام هماهنگ و متحد با هم در دسته های 50 تا 100 تایی گرداگرد یکدیگر در وسط خیابان و پیاده روها خواهیم نشست (هر دسته باید یک لیدر و جیک جانشین لیدر انتخاب کند که این دو باید جوان و قوی باشد . ) و سکوت خواهیم کرد ، سکوت برای اینکه بهانه برای سرکوب ندهیم . (برای هماهنگ و متحد شدن مردم می توان از پا کوبیدن استفاده کرد ؛ فرض کنید مثل همیشه چند هزار نفر دارند دور یک میدان می چرخند یا در یک خیابان راه می روند و چند نفر همزمان شروع به کوبیدن محکم پاها به زمین در حال راه رفتن می کنند و بلافاصله پس از آن مردم به صورت زنجیره وار همین کار را تکرار می کنند ؛ در عرض کمتر از یک دقیقه صدای پاها همچون رژه ارتش در فضا طنین انداز می شود و مردم سریع در کنار یکدیگر جمع می شوند و هسته اولیه شکل می گیرد؛ این اتحاد سریع و همچنین ترسی که این صدای کوبیدن پاها به جان و روان نیروهای سرکوبگر می اندازد توانایی هرکونه عکس العملی را در مقابل این تجمع تا چند دقیقه سلب می کند .) با شروع تحصن در خیابان مطمئن باشید که ماموران رژیم تمامی خیابانهای منتهی به محل تحصن را خواهند بست و از پیوستن دیگران جلوگیری خواهند کرد که با این اقدامات می توان از این کار جلوگیری کرد: 1- طویل بودن صف مردم و منتهی شدن آن به خیابانهای اصلی و ایجاد اختلال در مستقر شدن نیروهای رژیم 2- ایده ایجاد ترافیک مصنوعی توسط صاحبان اتومبیل و یا حتی تصادفهای ساختگی برای جلوگیری از نقل و انتقال نیروهای سرکوبگر (بدون بوق زدن) حتی اگر شد در اتومبیلهای خود به بهانه اینکه در ترافیک گیر کرده اند شب را سپری کنند . در صورت اقدامات خشونت آمیز با متحصنین چه کنیم؟ نیروهای سرکوبگر قطعا با خشونت زیاد و پرتاب گازهای اشک آور به میان جمعیت قصد برهم زدن تحصن را دارند که ما باید این کارها را برای مقابله انجام دهیم: 1- دسته های تشکیل شده باید با حفظ خونسردی و بدون هراس بر اساس تشخیص و دستور لیدر خود جابجایی های موقتی و چند متری انجام دهند برای در امان ماندن از گازهای اشک آور. 2- یادتون باشه که ما در صورت برخورد خشن باید برای حفظ هسته اولیه تحصن ، یک خیابان چند صد متری را به تسخیر خودمون درآوریم و در ابتدا و انتهای آن سنگر بسازیم و از ورود نیروها به آن خیابان تا چند ساعت جلوگیری کنیم این دیگر یک مبارزه است (مبارزه مسالمت آمیز ما نباید منجر به ضعف و کشته دادن ما و شکست تحصن شود.) 3- در صورت شکسته شدن سدهای دفاعی و سنگرها در ابتدا و انتهای خیابان باید تمامی تظاهر کنندگان مثل یک تن واحد عمل کنند و حمله سرکوبگران را با دفاع جمعی خود پاسخ دهند . دسته های 50 تا 100 نفری در صورت حمله سرکوبگران به هر یک از اعضای گروه با تشخیص و دستور لیدر خود به آن ها حمله کرده و اجازه دستگیری یا خشونت علیه هیچیک از اعضای گروه را به سرکوبگران ندهند و گروه ها باید به همدیگر کمک کنند. این نکته از اهمیت اساسی برخوردار است که امنیت همه ما بستگی به اتحاد و یکپارچگی و از خود گذشتگی تک تک ما دارد. ( اگر بصورت سازمان یافته و متحد و براساس دستورات لیدرها با حفظ خونسردی در مقابل سرکوبگران قرار بگیریم مطمئن باشید در روز 13 آبان هیچکس دستگیر یا مجروح نخواهد شد.) اگر توانستیم هسته ی اولیه تحصن را حفظ کنیم چه اتفاقی در پیش روی ما است؟ در صورت حفظ هسته ی اولیه تحصن برای چند ساعت از خیابانهای اطراف جمعیت میلیونی به آنها خواهد پیوست ثانیاٌ وقتی کسانی که در خانه و ادارات و جاهای دیگر هستند بشنوند که این هسته جمعیتی مردمی مثلا در فلان محل شکل گرفته با اطلاعاتی که قبلا از طریق اطلاع رسانی( که ما در این روزها مشغول آن هستیم ) گرفته اند مطمئنا به جمعیت می پیوندند . اضافه شدن مردم به محض اطلاع از خیابانهای اطراف مانند رودخانه ای که از پشت سد راه گریز پیدا کرده شدت خواهد گرفت و به مردم نشسته در خیابان ملحق خواهند شد ؛ حتی سیل جمعیت از شهرهای اطراف تهران و شهرهای دیگر به سمت این جمعیت نشسته روانه خواهد شد. برای تسریع در این امر اطلاع رسانی لحظه به لحظه لازم است؛ کسانی که در تحصن شرکت کرده اند باید با موبایل هایشان اگر قطع نباشد اس ام اس بزنند و تلفن کنند به افراد دیگر و از آن ها بخواهند که به ایشان بپیوندند و افراد دیگر باید سریعا اطلاع رسانی اینترنتی را شروع کنند و فیلم ها و عکس ها را بفرستند وی اینترنت تا رادیوها و تلویزیونهای بین المللی این موضوع را اعلام کنند و بعد هم شبکه های فارسی در خارج از ایران و آن وقت دیگر همه چیز برای نظام از دست رفته تلقی می شود. در ضمن در روز نخست حرکت کارمندان و کسانی که نمیخواهند به کارشان لطمه ای وارد شود در عصر و ساعت پایانی شب ملحق شوند. توجه کنیدکه خیابان انقلاب و خیابانهای منتهی به دانشگاه تهران به دلیل برگزاری نماز جمعه حتما باید در حیطه تحصن مردم باشد . بعد از پیوستن مردم تعداد دسته ها بیشتر و به جای ده ها نفر ، هزاران نفر در هر دسته جای می گیرند که هر دسته یک لیدر دارد و یک جانشین لیدر. چرا باید دسته تشکیل دهیم؟ ایجاد دسته ها علاوه بر این که امکان مقابله با سرکوب و خشونت را به ما می دهد ، اسکان و تنظیم زمان استراحت را هم آسانتر می کند به طوری که دسته ها باید ساعت استراحت و بیداری شان متمایز از یکدیگر برای دفاع از کل جمعیت باشد یعنی حتی در نیمه شب هم دسته هایی از مردم بیدار باشند. لیدرها امر جابجایی و اسکان مردم در دسته ها را به عهده می گیرند و تنظیم زمان استراحت دسته ها با آن ها است. چه کسانی رهبر تحصن و اعلام کننده خواسته های آن باشند؟ چه چیزی را بخواهیم و چگونه اعلام کنیم؟ 1- انتخاب رهبر اصلی: قبلا گفته شد که دسته های 50 تا صد نفری تشکیل بدهیم که بعد از پیوستن مردم تعداد دسته ها بیشتر و به جای ده ها نفر ، هزاران نفر در هر دسته جای می گیرند و هر دسته یک لیدر و یک جانشین لیدر دارد ؛ حال نوبت آن است که رهبر و سخنگوی حرکت تحصن اعلام شود که این کار با مشورت لیدرها و انتخاب یک فرد از بین کاندیداها باید انجام شود. 2- بیان خواسته هایمان: برای این کار چند راه وجود دارد: i) نوشتن خواسته هایمان روی پارچه نوشته ها و پلاکاردها و در دست گرفتن آن ها ii) ضبط یک فایل ویدئویی از سخنگوی حرکت (با ماسک باید باشد)که خواسته متحصنین را اعلام می کند و پخش آن در اینترنت تا در شبکه های بین المللی به نمایش درآید. 3- چه بخواهیم: ببینید این که ما باید چه چیزی را به عنوان خواسته مان مطرح کنیم بستگی به وسعت و گستردگی حرکت ما در این روز دارد ؛ هرچه این حرکت عظیم تر باشد خواسته ما می تواتد بزرگتر باشد ولی حرکت ما اگر هم ناموفق پیش برود و به آن گستردگی مطلوب نباشد حداقل خواسته ما باید لغو حکم اعدام برای پنج تن از معترضین به نتیجه انتخابات و همچنین آزادی تمامی زندانیان سیاسی که پس از انتخابات دستگیر شده اند و عدم پیگرد افرادی چون بابک داد (روزنامه نگار و وبلاگ نویس) باشد. در روز 13 آبان چه چیزی به همراه داشته باشیم؟ 1- کسانی که در این حماسه شرکت میکنند باید حداقل احتیاجاتشان از قبیل آب و غذا(بیسکوییت و …) را برای مدت 72 ساعت و پتو و لباس های گرم با خود داشته باشند یا این توان را برای مقابله با چنین وضعیتی داشته باشند و یا از طرق دیگری توسط مردم تامین شوند . 2- حمل نمادها و پارچه های سفید همراه با رنگ سبز همیشگی تا نشان بدهیم که جنبش سبز ایرانیان صلح طلب و مخالف جنگ و خونریزی است. 3- حمل پلاکاردها ، بنرها و پارچه نوشته های شعارهای جنبش سبز و علی الخصوص به زبان انگلیسی هم چنین معرفی نخستین حرکت هدفمند جنبش سبز یعنی تحصن سبز برای ایران   4- ماسک های تنفسی آغشته به سرکه و قطره اشک مصنوعی و آب سرد( به تعداد زیاد) برای مقابله با گاز اشک آور . اگر نظر یا پیشنهادی دارید برای ما بفرستید کاری از گروه سبزهای آزادیخواه

دانلود اعلامیه 13 آبان

2 پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. خرد گرا said, on 17 اکتبر 2009 at 17:48

    علیرضا هستم از وبلاگ خردگرا
    درسته صفحه اصلی شما فیلتر نیست من فید رو برداشتم ولینک صفحه اصلی رو گذاشتم
    یه سوال هم داشتم چه طوری مثلا ادرس سایت من با فید این بغل میاد چه طوری من باید این کار رو بکنم
    منون از شما

  2. سبز said, on 29 اکتبر 2009 at 21:16

    پیشروی سبز در سیزده آبان
    چهارشنبه ، 13 آبان 1388 ، جنبش سبز به یکی دیگر از قرارهای ملاقات خود خواهد رسید. آنچه در پی می آید بیانی است ، چکیده توجه به آنچه در زبان جامعه و نوشته ها ی جنبش میگذرد ، تا مگر رهنمودی برای آن روز سرنوشت ساز باشد :
    1- در پی حماسه حضور سبز در روز 27 شهریور (قدس) که با وجود سه ماه خشونت کودتایی ، تحریم پیامک های تلفنی و بسته بودن مطبوعات مردمی رخ داد ، دل ها از اطمینان به آگاهی و همراه بودن مردم ، به آرامشی نسبی رسیده و در نتیجه شعارهای شبانه بر بام ها خاموش شده است . اطلاع رسانی نوشتاری، اینترنتی و سینه به سینه مردمی باید دوباره آغاز شود. بد نیست که 12 آبان ، ساعت 10 شب و به یاد آن صد روز پر حادثه ، بار دیگر بر بام ها رویم .
    2- اصل اساسی این است که همه باید در «۱۳ آبان» در خیابان باشیم . در باره‌ی این که چه شعارهایی در ۱۳ آبان بدهیم زیاد گفت‌وگو کرده ایم. این بحث‌ها به‌ خودی خود بسیار خوب است ، چون دیدهایمان را برای هم روشن ترمی‌کند و در شناخت هم عمیق‌تر می‌شویم. اما یک اصل نباید فراموش شود و آن این است که جریان زندگی و مبارزه است که شعارها را در نهایت تثبیت می‌کند و جریان اجتماعی را پیش می‌برد. صحنه‌ی مبارزه در خیابان ، مسیر و سرنوشت‌ها را رقم می‌زند. پس ، از ساعت 9:30 بامداد ، بیشماران خواهیم آمد ، در همان مسیرهای اعلام شده کودتاچیان و نه جای دیگر ، تا سیه روی شود هرکه در او غش باشد . منتظر مسیر آدم های معروف هم نخواهیم ماند . این که سپس برای خواسته هایمان در خیابان بمانیم یا نه بستگی به هرچه پر جمعیت تر بودنمان دارد و همانروز مشخص خواهد شد .
    در مرحله راهپیمایی توجه کنیم :
    آ) با هم با دوستان بیاییم و از پیش، قرارها و مرخصی ها را هماهنگ کنیم .
    ب) عکس هایی از شهیدان و گروگانان کودتا بیاوریم و از نشان های سبز استفاده کنیم.
    پ) در تهران از پنج مبدا : میدان سپاه ، میدان فردوسی ، میدان هفت تیر ، پل کریمخان و تقاطع خیابان های انقلاب وسعدی ، به سوی خیابان طالقانی و سفارت سابق آمریکا حرکت کنیم ، تا وادار به پاییدن همه این منطقه پهناور شوند. خیابان های فرعی پیرامون سفارت (ایرانشهر، اردلان ، ترابی ، موسوی ، پرفروشان و فرصت) را نیز پر کنیم تا پناهگاه تروریست ها نشوند.
    ج) شعار نویسی در مسیرها و بویژه هنگام شلوغی تظاهرات را فراموش نکنیم ، بهترین فرصت برای گذاشتن یادگاری بر دیوار های مرکزی شهر و خودروهای دولتی است .
    د) یک محموله کوچک داشته باشیم از : ماسک سبز، اسپری یا ماژیک سبز ، روزنامه (زیر انداز) ، آب و بیسکویت، سرکه (برای مقابله با گاز اشک آور) و چیزی برای دفاع
    ه) ساکنان خیابان های پیرامونی با خودرو هایشان به سوی راهپیمایی بیایند. این بهترین پشتیبانی در برابر تجهیزات و چماقداران گوناگون است .
    ی) هرگز بهانه درگیری به آشوبگران و چماقداران ندهیم. در صورت تلاش آشوبگران برای ربودن کسی ، صد نفره و هماهنگ او را آزاد کنیم . در پایان تظاهرات اگر کار به تحصن نکشید ، به صورت جمعی پراکنده شویم .
    3- جنبش سبز تا کنون در بسیج نیرو و راهپیمایی موفق بوده است و این فرصت را دارد تا فشار را بیشتر کرده ، از خود تعرض مدنی نشان دهد و با ماندن در خیابان ها خواسته هایی را طرح کند . ساعت 12 نیمروز (پایان حکومتی راهپیمایی) ، چنانچه جمعیت 90 درصدی ما به روبروی سفارت سابق آمریکا در تهران یا محل تعیین شده در شهرمان محدود نشده و دست کم تا سه برابر در همه خیابانهای اصلی پیرامونی کشیده شده باشد ، به نظر میرسد وضعیت برای ایجاد نخستین تحصن جنبش آماده خواهد بود. اما توجه کنیم برای عملی شدن این کار و جلوگیری از خطر یورش کودتاچیان ، به دو عامل همزمان نیاز خواهد بود :
    آ) هسته مرکزی :
    به یک هسته مرکزی و پیشگام برای تحصن نیاز است که هر جا وضعیت را مناسب دانستند با هماهنگی بر روی زمین بنشینند. در تهران برای اینکار ، مثلا برای پر کردن ضلع جنوبی و شرقی سفارت در خیابان های طالقانی و مفتح ، اگر فاصله هر کس از دیگری یک متر باشد ، به یک هسته بیست و پنج هزار نفری نیاز خواهد بود . حتما باید بنشینیم وگرنه نیروهای امنیتی به بهانه ایجاد آشوب و شورش کار را به درگیری خواهند کشاند . این هسته هرگز نباید شعاری بر ضد کسی یا چیزی بدهد و حضور بانوان بویژه مادران در صف های جلو و نزدیک به نیروهای ضد شورش و امنیتی در آن بسیار مهم است . اگر بنشینیم و اتحاد آرام خود را بصورت ده ها هزار نفری به رخ نیروهای امنیتی بکشیم امکان دارد نیروهای بسیج و ضد شورش ، که بسیاری از سربازان وظیفه ویا پرسنل بدون تعصب سیاسی و از جنس مردم هستند حتی به دستور فرماندهان خود برای مقابله با مردمی که با سکوت نشسته اند عمل نکنند . پس از ایجاد هسته اولیه باید با همبستگی آن را حتی پس از شلیک گاز اشک آور ، تهدید بلندگوها ، جرقه درگیری هایی که لباس شخصی های نفوذی پدید می آورند ، زدن باتوم روی سپرهای پلیس ضد شورش برای ایجاد فضای وحشت و حتی شلیک هوایی حفظ کرد.
    ب)پشتیبانی پیرامونی :
    هسته مرکزی باید به دو لحاظ از پیرامون ، مراقبت و پشتیبانی شود : از لحاظ امنیتی و از لحاظ جمعیتی . از لحاظ امنیتی هیچ چیز کاراتر از حضور انبوه سواره و پیاده مردم در خیابانهای پیرامونی نخواهد بود . این حضور جلوی رسیدن ماشین های آبجوش و تجهبزات ضدشورش به هسته مرکزی را میگیرد . و به لحاظ جمعیتی باید توجه داشت که سبزهای نشسته در هسته مرکزی نمیتوانند بیش از 5 ساعت در جای خود بمانند و باید پیوسته با جمعیت پیرامونی سبز ، جایگزین شوند. در این راستا به دلیل وجود طرح ترافیک در تهران تا ساعت 7 بعد از ظهر ، از همه رانندگان تاکسی و اتوبوس میخواهیم به یاد همکار دربندشان محسن اصانلو ، در ساعات 10 صبح تا 7 بعد از ظهر ، تردد بیشتر و کندتری در خیابان های انقلاب (از میدان فردوسی تا سر سعدی) مفتح (سعدی تا میدان هفت تیر)، قرنی (پل کریمخان تا میدان فردوسی) و خیابان کریمخان (پل تا میدان هفت تیر ) داشته باشند. ساکنان منطقه نیز میتوانند آن روز را بیرون از خانه ، سواره یا پیاده بگذرانند و به جمعیت نشسته و راهپیمایان پشتیبان بویژه با فرارسیدن شب کمک دهند. در صورت شکل گیری تحصن میتوان شعارهایی در دعوت از چهره های معروف یا طرح خواسته ها سر داد و به شایعات نیز نباید توجه نمود.
    بیاییم بار دیگر بیداری ملت را در روز 13 آبان به نمایش در آورده و برای تداوم این جنبش سبز ضددروغ تا راهپیمایی ها و تحصن های بت شکنانه آینده تمرینی شایسته کنیم .

    تا سخنی دیگر از رهایی بدرود


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: